Wat staat er op het spel voor Rusland’s Poetin in de Amerikaanse verkiezingen?
De eerste termijn van Donald Trump als president toonde aan dat, hoewel een overwinning voor hem Rusland zou kunnen helpen in Oekraïne, het ook zijn eigen uitdagingen met zich mee zou brengen. Terwijl de race naar het Witte Huis op 5 november zijn einde nadert, met Kamala Harris en voormalig president Donald Trump in een spannende strijd, is Rusland opnieuw betrokken bij de verkiezingen.
Net als in 2016 en 2020 zijn Amerikaanse functionarissen beschuldigingen aan het adres van Moskou dat het verkiezingsresultaten probeert te beïnvloeden. Een recente federale aanklacht beweert dat rechtse sociale media-influencers praatpunten hebben ontvangen van door de staat gecontroleerde Russische media. Deze incidenten versterken de beschuldigingen dat het Kremlin Trump in het Witte Huis verkiest.
Hoewel een overwinning voor Trump Rusland zou kunnen helpen, beweren sommige analisten dat Moskou’s berekeningen complexer zijn. Ze wijzen op de eerste termijn van Trump als president als bewijs. Na Trump’s overwinning in de verkiezingen van 2016 waren er in Rusland hoop dat de Amerikaanse politiek aangenamer zou worden voor Moskou en zijn belangen. Echter, Trump voerde nieuwe sancties tegen Rusland in en keurde dodelijke hulp aan Oekraïne goed, iets wat zijn voorganger Barack Obama had geweigerd.
De stroom van munitie naar Oekraïne onder het bestuur van president Joe Biden is in aanzienlijke mate toegenomen, terwijl Trump onlangs overwoog de hulp te verminderen of zelfs helemaal stop te zetten, wat Rusland duidelijk ten goede zou komen. Zijn belofte om de oorlog in Oekraïne onmiddellijk te beëindigen als hij aan de macht komt, heeft enige weerklank gevonden op de Russische straten.
‘Voorspelbare’ Harris of ‘impulsieve’ Trump?
De officiële positie van het Kremlin over de verkiezingen is relatief ingetogen. Tijdens een conferentie in Vladivostok zei Poetin in september dat hij ook Harris steunt, omdat hij haar “besmettelijke” lach noemde. Buitenlandse minister Sergey Lavrov verduidelijkte later dat Poetin een grap maakte en dat de Russisch-Amerikaanse relaties zo verslechterd zijn dat het weinig uitmaakt wie het Oval Office bezet, aangezien alle cruciale beslissingen worden genomen door de “deep state” (het militaire-industrieel complex en de inlichtingengemeenschap).
Desondanks hebben de twee koplopers voor het presidentschap verschillende diplomatieke standpunten ingenomen. Een Russische econoom en professor aan de Universiteit van Chicago, Konstantin Sonin, merkte op dat Harris’ beleid een krachtiger vervolg zal zijn op het Biden-beleid. Volgens hem kan Oekraïne rekenen op een constante stroom militaire hulp en ondersteuning vanuit de VS, hoewel hij denkt dat Harris niet gedurfd genoeg zal zijn om Oekraïne tijdens de oorlog tot de NAVO toe te laten.
Trump daarentegen heeft de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy de schuld gegeven voor het begin van de oorlog en hem “de grootste verkoper op aarde” genoemd vanwege de miljoenen dollars aan Amerikaanse hulp die hij heeft ontvangen. Trump beweert ook, zonder verdere uitleg, dat hij binnen een dag vrede zou kunnen brengen als hij wordt gekozen. Dit werd in Moskou met scepsis ontvangen, waaronder door Kremlin-woordvoerder Dmitry Peskov, die toevoegde dat Harris een meer “voorspelbare” tegenstander is.
Sonin concludeerde dat Poetin weet dat Trump impulsiever en reactionairer is in zijn beleid en dat zijn woord niet te vertrouwen is. Dit, geloofde hij, beïnvloedt ook hoe Poetin en Peskov een tweede termijn van Trump zien.
Hoeveel zou Trump Rusland kunnen helpen?
Ondertussen heeft Trump’s running mate, JD Vance, een gedetailleerd vredesplan voor de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, dat een gedemilitariseerde zone langs de huidige frontlijn omvat, wat effectief zou betekenen dat Oekraïens grondgebied dat momenteel onder Russische controle staat, wordt opgegeven en dat Oekraïne buiten de NAVO wordt gehouden. “Dit zijn uitkomsten die Rusland sterk bevoordelen en suggereren dat een Trump-administratie de wapens en financiële steun aan Oekraïne niet zou voortzetten,” zei Varnon.
Maar terwijl Trump of Harris hoofd van de staat zou kunnen worden, hebben ze niet het laatste woord. Sonin merkte op dat Trump’s beleid volatieler zal zijn, wat zou leiden tot veel luidruchtige verklaringen en veel meer onzekerheid over de Amerikaanse betrokkenheid bij de steun aan Oekraïne. “Toch zal Trump, naar mijn mening, de stroom militaire hulp niet volledig stoppen … het Congres heeft de macht over de financiën, dus de president moet steun opbouwen voor hulpmaatregelen,” voegde hij eraan toe.
Wat staat ons te wachten?
Zelfs als de hulp wordt stopgezet, garandeert dat geen vredesgesprekken. Sonin legde uit dat de doelen van Moskou in Oekraïne onrealistisch zijn en altijd zijn gebaseerd op een illusoir wereldbeeld, waarin er geen natie Oekraïne bestaat. “Poetin hoopt op een overwinning van Trump en een daaropvolgend ‘vredesakkoord’ opgelegd aan Oekraïne. Maar dit weerspiegelt Poetin’s ‘illusie’,” zei Sonin.
Velen in Rusland, grotendeels apathisch ten opzichte van hun eigen politiek, zijn niet sterk geïnteresseerd in een buitenlandse verkiezingsproces dat zich duizenden kilometers verderop afspeelt.
Geef een reactie