Op 5 november stem ik tegen genocide

OPINIE | Amerikaanse verkiezingen 2024

Op 5 november zal ik stemmen tegen genocide. Wat ik in Palestina heb gezien, heeft me ervan overtuigd om niet voor Kamala Harris te stemmen, uit respect voor zowel het Palestijnse als het Amerikaanse volk.

Een Palestijns kind huilt terwijl hij het lichaam draagt van een Palestijns kind dat door het Israëlische leger is gedood, bij het Al-Aqsa Martelaarsziekenhuis in Deir Al-Balah, Gaza, op 29 oktober 2024.

Eerder dit jaar, terwijl de genocide in Gaza zich ontvouwde, begon ik te vrijwilligerswerk bij verschillende medische organisaties die Palestijnen helpen. Ik ging op een missie naar de bezette Westelijke Jordaanoever en ondersteunde op afstand medische professionals in Gaza. Ik gaf les en begeleidde Palestijnse kinderen, steunde groepen die medische zorg bieden aan pediatrische en geriatrische patiënten met kanker, chronische ziekten en dementie, en leidde onderzoeksamenwerkingen over ziekte- en letselpatronen in Gaza en de Westelijke Jordaanoever.

Wat ik hieronder schrijf, is uitsluitend gebaseerd op mijn eigen ervaringen en reflecteert niet de positie van enige organisatie waarbij ik betrokken ben geweest.

Mijn werk in Palestina en met Palestijnen heeft mijn kijk op de Amerikaanse binnenlandse politiek diepgaand beïnvloed en hoe ik zal stemmen bij de komende presidentsverkiezingen.

Als er één belangrijke conclusie is uit mijn werk en recente missie naar Palestina deze zomer, dan is het dat de Israëlische misdaden die worden gerapporteerd slechts een klein deel zijn van wat er werkelijk gebeurt. Veel misdaden worden niet gedocumenteerd omdat camera’s en telefoons worden afgenomen of vernietigd, of omdat de slachtoffers bang zijn voor vergeldingen in de vorm van directe geweld of collectieve straffen als ze zich uitspreken.

Het is bijna onmogelijk om de schaal van de structurele en fysieke geweldpleging die deze bevolking dagelijks wordt opgelegd, te conceptualiseren, evenals de vindingrijkheid van de misdaden die tegen hen worden begaan.

Het Palestijnse leven wordt verstoord en afgezonderd door honderden permanente en tijdelijke controleposten die de bezette Westelijke Jordaanoever verzieken. Deze kunnen Palestijnen verhinderen naar school of werk te gaan, vrachtwagens met goederen, waaronder bederfelijke voedingsmiddelen, tegenhouden en het transport van mensen die dringend medische hulp nodig hebben, belemmeren. De Palestijnse economie is volledig afhankelijk van de Israëlische autoriteiten, die vaak beslissingen nemen die Palestijnse bedrijven onderdrukken of failliet laten gaan.

Israëlische soldaten vallen regelmatig Palestijnse steden en dorpen in de bezette Westelijke Jordaanoever binnen, breken huizen binnen, arresteren Palestijnen en doden soms burgers. Bovendien worden Palestijnse huizen, land en andere eigendommen aangevallen, vernietigd en in beslag genomen door Joodse kolonisten die worden beschermd door het Israëlische leger.

Geweld tegen kinderen is ook een dagelijkse realiteit. Israëlische troepen hebben Palestijnse kinderen doelgericht aangevallen tijdens hun reguliere aanvallen op de bezette Westelijke Jordaanoever, waarbij 165 kinderen het afgelopen jaar zijn gedood. Velen worden ook vastgehouden en misbruikt, waaronder seksueel, door Israëlische soldaten of personeel van detentiecentra. Palestijnse kinderen die ik heb ontmoet, vertelden me dat Israëlische soldaten hun sigaretten op hun armen, wangen en andere delen van hun lichaam uitdoofden.

In Gaza zijn de verschrikkingen nog ondenkbaarder. De huidige officiële dodentol van meer dan 43.000 weerspiegelt op geen enkele manier de ware omvang van het menselijk lijden en de ondergang. Dit aantal vangt niet de doden en levensveranderende verwondingen of aandoeningen die Palestijnen nu ondergaan vanwege de Israëlische beperking van voedsel, basis medische benodigdheden zoals steriele materialen en antibiotica, evenals broodnodige medicijnen voor chronisch zieke mensen. Deze omgeving van onbeheersbare infectie en ondervoeding is ook een doodsvonnis voor veel zwangere vrouwen en hun baby’s. Dit komt effectief overeen met het voorkomen van geboorten, wat een misdaad van genocide vormt.

Te midden van de totale dehumanisering van Palestijnen door Israël, maar ook door zijn bondgenoten in de Amerikaanse politiek en media, voelen veel Amerikanen zich losgekoppeld van wat er gaande is in Gaza en Palestina als geheel. Maar de waarheid is dat Amerikanen ook slachtoffers zijn van de door Amerika gesteunde Israëlische genocidale campagne.

Scores van Amerikanen van Palestijnse afkomst zijn gedood in Gaza en de Westelijke Jordaanoever. De Israëlische autoriteiten hebben Amerikanen lastiggevallen, willekeurig gearresteerd en mishandeld, en hebben routinematig de toegang tot Amerikaanse medische missies naar Gaza en de Westelijke Jordaanoever geweigerd.

Zelfs Amerikanen zonder Palestijnse achtergrond zijn lastiggevallen (inclusief ikzelf), onder vuur genomen en gedood. Onlangs werd de 26-jarige Ayşenur Ezgi Eygi doodgeschoten door een Israëlische scherpschutter nabij Beita, Nablus.

In de Westelijke Jordaanoever zag ik hoe Amerikanen en andere buitenlandse nationaliteiten werden uitgescholden door Israëlische soldaten, hun paspoorten tegen de genitaliën van een soldaat werden gewreven voordat ze in hun gezichten werden gegooid, en hen de toegang bij controleposten werd geweigerd.

Bij één gelegenheid, terwijl ik wachtte om een controlepost te passeren, begon ik een gesprek met een Israëlische soldaat, die me vertelde dat hij had deelgenomen aan gezamenlijke oefeningen met een politieafdeling in Ohio, waar hij en zijn medesoldaten de procedures voor bevolkingscontrole en militaire bezetting aan Amerikaanse politieagenten hebben geleerd.

Het was schokkend om dat te horen, maar het herinnerde me eraan dat het niet alleen de Verenigde Staten zijn die technologieën van geweld en dood naar Israël exporteren, maar ook andersom. Gewelddadige politie in de VS, die onevenredig invloed heeft op gemarginaliseerde gemeenschappen, is gevormd door de Israëlische ervaring van koloniale onderwerping van het Palestijnse volk.

Inderdaad, de uitwisseling van kennis, ideeën, wapens en inlichtingen ondersteunt de overheersing van de imperialistische structuur van de VS en de uitoefening van raciale, culturele, economische en militaire suprematie in de VS, in Israël en elders in de wereld.

Palestijnen erkennen deze symbiose en zien de VS als een gelijke partner in hun koloniale onderdrukking. Een Amerikaanse dokter vertelde me hoe een patiënt in Gaza hysterisch werd toen ze de Amerikaanse vlag op zijn scrubs zag, en haar familie haar moest vasthouden, zodat hij zonder anesthesie op haar kon opereren vanwege het gebrek aan dergelijke medicatie.

Het is tijd dat Amerikanen ook erkennen dat onvoorwaardelijke Amerikaanse steun voor Israël niet alleen Palestijnen pijn doet en doodt, maar ook schadelijk is voor de Amerikaanse bevolking. De regering-Biden-Harris heeft zich ingespannen om oppositie tegen de genocide thuis te onderdrukken, de pro-Palestijnse beweging te demoniseren en geen aandacht te schenken aan de verschrikkelijke toename van haatmisdrijven tegen Arabische en Moslim-Amerikanen.

Door zijn acties tegen internationale rechtbanken en de Verenigde Naties, evenals de dwang van andere staten, ondermijnt het actief de internationale rechtsorde, wat de gecodificeerde opvatting van mensenrechten bedreigt. De goedkeuring van racistische, koloniale wreedheid en misdaden tegen de menselijkheid normaliseert deze gruweldaden en zal onvermijdelijk dergelijk geweld tegen minderheden en kwetsbare groepen hier in de VS aanmoedigen.

Ik was betrokken bij en was een actieve supporter van het stemmen “ongebonden” in de Democratische primaries, in de hoop dat dit de huidige regering zou kunnen aanzetten tot een koerswijziging ten aanzien van Israël.

Maar de Amerikaanse president en de vice-president negeerden de boodschap die honderdduizenden van hun kiezers eerder dit jaar naar hen stuurden. Als de nieuwe Democratische kandidaat heeft Harris zich ingespannen om haar onwrikbare toewijding aan Israël te articuleren. Ze heeft de spot en de belachelijkheid toegestaan van kiezers en organisatoren van de Democratische Partij die proberen bewustzijn te creëren over Gaza, heeft anti-genocide demonstranten op bijeenkomsten de mond gesnoerd en heeft Moslim-Democraten uit haar evenementen gezet.

Tijdens een town hall-evenement in oktober zei Harris dat er mensen zijn die om “dit probleem” geven, maar ook om “het verlagen van de prijzen van levensmiddelen”. Ik ben een van degenen die veel meer om de reële mogelijkheid van het volledig uitwissen van Palestijns leven in Gaza geeft dan om de prijs van voedsel in de VS.

Op 5 november zal ik stemmen tegen genocide, en ik zal dat doen met niet alleen de noodlot van het Palestijnse volk in gedachten, maar ook met het lot van mijn medelanders in gedachten. Het is een daad van liefde en zorg, en ik ben er volledig toe verplicht.