Vijf sectoren die profiteren van de stijging van de defensie-uitgaven in Europa

Vijf industrieën die profiteren van de defensie-uitgavenboom in Europa

Na tientallen jaren van het beschouwen van militaire uitgaven als een probleem van anderen, schrijft Europa nu grote defensiecheques. Hier zijn de sectoren die hiervan profiteren.

Europa heeft besloten zichzelf op zijn eigen voorwaarden te verdedigen, nadat militaire budgetten jarenlang als een post werden behandeld die stilletjes kon worden gekort of genegeerd. Het keerpunt was de grootschalige invasie van Oekraïne door Rusland in 2022, hoewel de noodzaak hiervoor al jaren aan het opbouwen was. Volgens het Europees Defensieagentschap stegen de EU-defensie-uitgaven van €218 miljard in 2021 naar een geschatte €381 miljard in 2025, wat een stijging van 75% in slechts vier jaar betekent.

De wereldwijde militaire uitgaven bereikten dat jaar een record van $2,9 biljoen, met Europa als belangrijkste motor — een stijging van 14% tot $864 miljard (€742 miljard), volgens het Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI). Duitsland overschreed voor het eerst sinds 1990 het doel van 2% van het BBP van de NAVO, met een percentage van 2,3%.

Daarna kwam de politieke machine om dit permanent te maken. Het ReArm Europe Plan van de EU, officieel Readiness 2030, heeft als doel €800 miljard aan defensie-investeringen vrij te maken, waarbij de Europese Commissie tot €150 miljard op de kapitaalmarkten wil ophalen via een nieuw instrument genaamd SAFE, de Security Action for Europe. De ontsnappingsclausule in het Stabiliteits- en Groeipact staat nu lidstaten toe om defensie-uitgaven buiten de normale fiscale regels te verhogen. Een stijging van 1,5% van het BBP voor defensiebudgetten kan, volgens de Commissie, bijna €650 miljard aan fiscale ruimte creëren over vier jaar.

Terwijl top EU-leden hun eerder achterblijvende militaire productie willen nieuw leven inblazen, profiteren een aantal industrieën van deze veranderingen.

1. Defensie-gerelateerde productie

De traditionele defensiecontractanten van Europa — zoals Rheinmetall, Leonardo en Saab — maken nu een periode door die tien jaar geleden nog ondenkbaar leek, toen defensieaandelen als politiek ongemakkelijke investeringen werden beschouwd. De productiecapaciteit van munitie in de EU steeg alleen al van ongeveer 300.000 schoten per jaar in 2022 tot naar schatting 2 miljoen tegen het einde van 2025 — een tempo van industriële uitbreiding dat, volgens de Financial Times en de denktank van het Europees Parlement, de groei in vredestijd met een factor drie overtreft.

In Duitsland stegen de binnenlandse orders die verband houden met defensie-industrieën met meer dan 50% eind 2025 vergeleken met al verhoogde niveaus na de invasie. De Europese Commissie canaliseert nu middelen specifiek naar het uitbreiden van productielijnen bij grote aannemers en het verkorten van levertijden, die momenteel voor sommige luchtverdedigingssystemen jaren duren. Het structurele probleem is dat de defensiemarkt van Europa nooit goed geïntegreerd is geweest — volgens de München Veiligheidsconferentie is slechts 9% van de aanbesteed contracten historisch gezien toegewezen aan leveranciers uit andere EU-lidstaten, waarbij binnenlandse bedrijven meer dan drie kwart van het totaal winnen.

2. Drones

Als er één technologie is die Oekraïne in het Europese militaire denken heeft gebrandmerkt, dan zijn het de drones. Goedkoop, wegwerpbaar, dodelijk — en in grote hoeveelheden geproduceerd door Rusland op een tempo dat de Europese industrie nog niet kan bijbenen. De reactie was snel en kostbaar. Frankrijk heeft €8,5 miljard toegezegd om zijn voorraden munitie en drones uit te breiden onder zijn bijgewerkte militaire planningswet, inclusief een stijging van 400% in explosieve drone-voorraden vóór 2030.

In april 2026 ondertekenden Duitsland en Oekraïne een defensiepakket van €4 miljard dat overeenkomsten over gezamenlijke droneproductie omvatte, als onderdeel van een bredere inspanning om de productie van Europese autonome systemen op te schalen.

De EU lanceerde begin 2026 het Europese Drone Defense Initiative (EDDI), met als doel een gelaagd, 360-graden tegendroneschild te bouwen over de lidstaten tegen 2027. Het Duitse bedrijf Quantum Systems, wiens Vector-drone in Oekraïne is getest, is uitgegroeid tot een van Europa’s meest prominente fabrikanten van ISR, met inkomsten die zich over zowel militaire als commerciële segmenten ophopen.

3. Cybersecurity

Cyberspace is nu een erkend oorlogsgebied, en de regeringen van Europa geven dienovereenkomstig uit — hoewel de focus is verschoven van “IT-beveiliging” naar de bescherming van kritieke infrastructuur. In 2025 stelde de EU €145,5 miljoen beschikbaar om de cybersecurity van KMO’s, overheidsinstanties en zorgverleners te versterken.

Op 20 januari 2026 stelde de Europese Commissie een nieuw cybersecuritypakket voor, inclusief wijzigingen in de NIS2-richtlijn, gericht op het vereenvoudigen van naleving en het versterken van de ICT-leveringsketen van de EU tegen risico’s uit derde landen. De Europese Investeringsbank vermeldt cybersecurity expliciet als een van haar financieringsprioriteiten op het gebied van defensie en veiligheid. De marktcijfers zijn groot, hoewel de methodologieën variëren tussen onderzoeksbureaus. De inkomsten uit cybersecurity in Europa stegen in april 2026 met 10% jaar-op-jaar, volgens de cijfers van CONTEXT’s Panel Europe, met Identity and Access Management — het segment dat het meest direct verband houdt met de bescherming van gevoelige overheids- en militaire systemen — dat met 18% groeide. De dubbele aard van cybersecurity-investeringen betekent dat defensie-uitgaven de commerciële beveiligingsuitgaven omhoog trekken.

4. Industriële metalen

De logica is eenvoudig: militaire uitrusting is zwaar en bestaat uit metaal. Schepen, gepantserde voertuigen, artilleriesystemen, raketlanceerders — al deze zijn metaalintensief op manieren die softwarecontracten en advieskosten niet zijn. Goldman schat dat ongeveer 40% van de stijging van de defensie-uitgaven in Europa zal vloeien naar de aanschaf van metalen apparatuur, wat ongeveer het dubbele is van de typische 20% norm van de NAVO.

Het aggregaat effect is aanzienlijk. Goldman projekteert dat de herbewapening van Europa de algehele vraag naar industriële metalen in de regio tegen 2027 met 6% zal verhogen — een opvallende stijging gezien het feit dat defensie in 2023 slechts ongeveer 2% van het metalen gebruik in Europa vertegenwoordigde. Wereldwijd schat de bank dat de door defensie aangedreven stijging 0,9% aan koperbehoefte, 1,3% aan nikkel en 0,4% aan staal kan toevoegen. Koper, dat door bijna elk militair systeem stroomt — voertuigen, wapens, bedrading, energie-infrastructuur, communicatie — steekt eruit als de duidelijkste begunstigde. Het EU-sectoroverzicht van ING voor 2026 wijst ook op metaalintensieve defensieproductie als een van de belangrijkste drijfveren van de groei in de productiesector, naast AI en elektrificatie-infrastructuur.

5. Halfgeleiders

Dit kan het meest ongemakkelijke item op de lijst zijn, omdat de boom gedeeltelijk het gevolg is van hoe kwetsbaar Europa zich realiseerde dat het was voor verstoringen in de toeleveringsketens van halfgeleiders. Moderne defensieplatforms — van raketgeleidingseenheden tot ISR-architecturen en versleutelde communicatie — draaien op geavanceerde, veilige processors die Europa grotendeels zelf niet produceert.

Decennialang vertrouwde het continent op Amerikaanse leveranciers voor defensieklare chips, terwijl de productie werd uitbesteed aan Aziatische foundries. Een toeleveringsketen die in vredestijd efficiënt was, maar fragiel in een crisis. Het Europese Defensie-industrieprogramma (EDIP), het grensoverschrijdende inkoopvehikel van €1,5 miljard dat in 2026 werd gelanceerd, pakt dit probleem rechtstreeks aan, met financiering specifiek bestemd voor galliumnitride halfgeleiders die worden gebruikt in radar- en elektronische oorlogsvoeringssystemen, volgens CEPA. De hoofd van het Europese Defensieagentschap heeft gewaarschuwd dat de Europese defensiebasis gefragmenteerd en afhankelijk blijft van niet-Europese micro-elektronica. Zoals het Global Policy Journal opmerkt, geeft de structurele positie van Europa in het bredere ecosysteem van halfgeleiders het een voordeel, maar het omzetten van die positie in soevereine defensieklare chipproductie is een project voor de lange termijn.