VS Dreigt Europese Bedrijven: Waarom Dit Mogelijk Niet Het Gewenste Effect Heeft

Amerikaanse dreigingen voor Europese bedrijven: Waarom het misschien niet het gewenste effect heeft

De Amerikaanse handelsfunctionarissen hebben op X gewaarschuwd dat Europese dienstverleners te maken kunnen krijgen met kosten en beperkingen als de EU doorgaat met “discriminerende” technologie regels.

Vorige week plaatste het kantoor van de Amerikaanse handelsvertegenwoordiger op X een lijst van Europese dienstverleners die gestraft kunnen worden als de Europese Unie doorgaat met discriminerende maatregelen tegen Amerikaanse technologie. In de verklaring staat dat de VS overweegt om kosten en andere beperkingen in te voeren voor buitenlandse diensten als de Europese Unie en de lidstaten “blijven aandringen op het beperken en ontmoedigen van de concurrentiepositie van Amerikaanse dienstverleners via discriminerende middelen”.

Waarom bereikt de Amerikaanse boodschap de Europeanen niet? De negatieve Amerikaanse sentimenten zijn begrijpelijk, aangezien de VS momenteel een handelsoverschot in diensten heeft met de EU van meer dan €148 miljard. Bovendien is het regelgevingskader in Europa (zowel huidig als gepland) waarschijnlijk om het leven van Amerikaanse technologiebedrijven in de Europese markt moeilijker te maken.

Toch ontvangt het Amerikaanse standpunt en de recente argumentatie weinig tot geen acceptatie in de EU. De reactie kan zelfs negatief zijn, wat de werkelijke anti-Amerikanen versterkt en de gematigden, evenals transatlantici, het zwijgen oplegt.

Ten eerste kan het verwarren van de regelgevende houding van de EU ten aanzien van technologie met geopolitieke boodschappen, en het gebruik van sterke retoriek tegen de EU als geheel, Europese gematigden radicaliseren. Wanneer een Russische functionaris als Dimitry Medvedev de meningen van een Amerikaanse technologie-CEO herhaalt, is dat zeker niet gunstig.

Ten tweede, als de VS spreekt over het invoeren van vergeldingsmaatregelen tegen EU-technologiebedrijven, kan dit politieke krachten aanmoedigen die oproepen tot strengere maatregelen tegen Amerikaanse bedrijven, waaronder boetes en nieuwe belastingen. De agenda van de Europese Commissie voor 2025–2029 bevat verschillende nieuwe initiatieven die het beste kunnen worden gebalanceerd door actoren die als klassiek liberaal of conservatief worden gezien.

Ten derde is de Amerikaanse politieke boodschap soms zwaar afgestemd op binnenlandse doelgroepen en wordt deze als onnauwkeurig beschouwd in Europa. De recente boete van €120 miljoen tegen X is door veel Amerikaanse publieke figuren gepresenteerd als een aanval op de vrije meningsuiting, hoewel de boetes zelf weinig met vrije meningsuiting te maken hebben.

Ten vierde, door het Europese regelgevingsysteem en het zogenaamde “Brusselse effect” te benadrukken, kunnen Amerikanen onbedoeld andere delen van de wereld aanmoedigen om dit als nuttige hefboom tegen de VS te beschouwen.

Is het huiswerk gedaan na de handelsovereenkomst tussen de VS en de EU? In augustus 2025 leken de zaken beter, toen de VS en de EU een handelsovereenkomst ondertekenden. Het leek erop dat er eindelijk meer inhoudelijke gesprekken zouden beginnen, aangezien Artikel 8 de verbintenis van beide partijen om “niet-tarifaire belemmeringen te verminderen of te elimineren” uiteenzet, en Artikel 17 een toezegging van de VS en de EU bevat om verdere “onrechtvaardige digitale handelsbelemmeringen” aan te pakken.

De vraag is nu of het huiswerk na de overeenkomst daadwerkelijk wordt gedaan. Helaas lijkt het erop dat deze vraag grotendeels rhetorisch is. Natuurlijk moet de VS zich niet alleen richten op bestaande regelgevingen zoals de Digital Markets Act (DMA), de Digital Services Act (DSA) en de AI Act, maar ook op de risico’s in de komende agenda, zoals de Digital Fairness Act, die de gepersonaliseerde reclame markt aanzienlijk zou kunnen hervormen.

Het zal te laat zijn om iets te doen nadat deze regelgevingen zijn aangenomen; de ervaringen met de DSA, DMA en AI Act tonen aan dat regelgeving niet zomaar kan worden ingetrokken nadat deze is aangenomen; daarom moet het huiswerk tijdig worden gedaan.

Welke Europese bedrijven staan er op het spel? De Europese bedrijven die als doelwitten zijn genoemd, zijn onder andere Accenture (hoofdkwartier in Ierland), Amadeus (hoofdkwartier in Spanje), SAP, Siemens en DHL (allemaal hoofdkantoor in Duitsland), Capgemini, Mistral AI en Publicis (allemaal hoofdkantoor in Frankrijk), en Spotify (hoofdkwartier in Zweden).

Waarom deze bedrijven worden genoemd en niet andere, blijft een mysterie. Sommige Europese dienstverleners (waaronder technologiebedrijven) zijn niet genoemd; sommige van de genoemde bedrijven hebben diepgewortelde partnerschappen met Amerikaanse technologiebedrijven, en anderen hebben zich grotendeels aangesloten bij de Amerikaanse positie over de overregulering van technologie door de EU.

In juli merkte SAP-CEO Christian Klein op dat Europa niet moet proberen om rechtstreeks te concurreren met de VS, maar zich in plaats daarvan moet richten op Europese sterke punten en nichegebieden: “Ik zou niet concurreren met de bedrijven die het goed hebben gedaan, zoals de Verenigde Staten of China. De AI-race is nog niet beslist op het softwarevlak. Er is zoveel vraag.”

Mistral AI was op zijn beurt een van de meest uitgesproken critici tijdens het debat over de AI Act in het Europees Parlement. Siemens heeft, samen met SAP, in juli opgeroepen tot een herziening van de AI Act.

Overregulering is ook een probleem voor Europeanen. Het in het verkeerde licht stellen van de technologie-regelgeving van de EU als alleen een probleem voor Amerikaanse bedrijven is ook onjuist en schadelijk. Overregulering van de technologiesector is ook een groot probleem voor Europese bedrijven en hun concurrentievermogen.

Mario Draghi zelf heeft verklaard dat de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) alleen al de kosten voor gegevens met 20 procent verhoogt voor Europese oprichters in vergelijking met Amerikaanse oprichters. EU-regels gericht op zeer grote online platforms (VLOPs), zoals de DSA, de DMA en anderen, zullen binnenkort een probleem worden voor veel Europese technologiebedrijven, inclusief unicorns. Naarmate zij groeien, zullen zij waarschijnlijk dezelfde controle ondervinden als Amerikaanse bedrijven.

De EU beweegt eindelijk in de juiste richting met de zogenaamde vereenvoudiging door het Digital Omnibus, dat tot doel heeft de dataregels, de AI Act en meer te stroomlijnen. Voor veel Europeanen wordt het vereenvoudigen van het regelgevingsregime van de EU voor technologie (en het ruimer terugschroeven van regelgeving) gezien als noodzakelijk voor de concurrentiekracht van Europa, en dit sluit aan bij wat de VS al lange tijd heeft bepleit.