Op zoek naar een milieuvriendelijke rietje? Dit is de verrassende oplossing!

Bryan James, assistent-professor chemische technologie, zegt dat een rietje gemaakt van methaan beter is voor het milieu. Licht als een veertje en schijnbaar overal aanwezig, zijn plastic rietjes de schurken van het milieu—ze verstoppen stortplaatsen, verstikken het zeeleven en blijven jaren bestaan.

In het licht van lokale beperkingen op wegwerpplastic, produceren sommige bedrijven rietjes die worden verkocht als biologisch afbreekbaar en milieuvriendelijk. Maar zijn ze dat echt?

De levenscyclus van een ‘groen’ rietje
Onderzoekers van de Northeastern University, onder leiding van Bryan James en collega’s van het Woods Hole Oceanographic Institution op Cape Cod, hebben 13 rietjes getest die zijn gemaakt van papier, bioplastics, oesterschelp vulstoffen en andere materialen. “De studie keek naar hoe circulair, duurzaam en persistent ze waren,” zegt James, een assistent-professor chemische technologie.

“Een voorbeeld van een niet-circulair materiaal zou een rietje zijn dat gemaakt is van olie en op de stortplaats wordt weggegooid, waardoor het materiaal niet opnieuw kan worden gebruikt,” voegt hij toe, zoals traditionele polypropyleen rietjes die jaren kunnen meegaan. Wat het team ontdekte, kan je verbazen.

James en zijn collega’s ontdekten niet alleen bewijs van ‘greenwashing’, maar het bleek dat een rietje dat oorspronkelijk was afgeleid van gevangen methaan, een krachtig broeikasgas, de minste impact op het milieu had. “Het was het lichtste en gemaakt van een marien afbreekbaar materiaal met de dunste wand,” zegt James. Dit onderzoek is gepubliceerd in het tijdschrift Environmental Science & Technology.

Een milieuvriendelijk rietje gemaakt van een broeikasgas
Het was een klassiek voorbeeld van circulariteit in actie, aldus James. De productie van het rietje vereiste het verwijderen van de vervuiler methaan, een gas met 28 keer het globale opwarmingspotentieel van kooldioxide, uit de atmosfeer door het op te vangen bij de bron van menselijke activiteiten, zoals uitstoot van stortplaatsen. Mikroben die zich voeden met methaan produceren vervolgens het bioplastische materiaal (polyhydroxyalkanoaten of PHA’s) waaruit het rietje is gemaakt, dat kan worden gecomposteerd en voedsel is voor microben in de bodem, waardoor de cirkel wordt gesloten, zegt James. Het methaan-afgeleide rietje degradeerde ook sneller dan veel andere rietjes in de testfase in het Environmental Systems Laboratory van WHOI op Cape Cod.

De zeewaterflow-test
Bij deze test werden de 13 verschillende rietjes blootgesteld aan een constante stroom zeewater uit de nabijgelegen Martha’s Vineyard Sound om te zien hoe lang ze meegingen. De rietjes werden in stukken van één inch gesneden en aan koorden geregen die in speciaal gebouwde bakken wiegden. “Zeewater wordt 24/7 over de monsters gepompt,” zegt Collin Ward, een associate scientist bij WHOI die aan het onderzoek meewerkte. Op verschillende tijdstippen halen onderzoekers de monsters eruit om ze te onderzoeken op tekenen van afbraak.

In tegenstelling tot traditionele biologegradatietests, die afhankelijk zijn van het plaatsen van monsters in flessen, is het continue flowsysteem dat door James en zijn collega’s bij WHOI is ontworpen, bedoeld om een natuurlijke mariene omgeving na te bootsen. “Ons dynamische testsysteem biedt realistische schattingen van de levensduur van een consumentenproduct in de oceaan,” zegt Ward. Het biedt ook belangrijke informatie die nodig is om rietjes te ontwerpen voor maximale afbreekbaarheid of om regelgeving op te stellen om de proliferatie van onverwoestbare rietjes te beperken.

Niet zo ‘groene’ rietjes
Hoewel het methaan-afgeleide rietje snel kon afbreken, breken papieren rietjes sneller af, zegt James. Maar ze hebben vergelijkbare geschatte levensduur van één tot twee jaar omdat het papieren rietje meer materiaal gebruikte dan het methaan-afgeleide rietje. De wetenschappelijke team—bestaande uit ingenieurs en milieuwetenschappers—gaf het papieren product een lagere score op het gebied van duurzaamheid omdat papier 10 tot 100 keer meer water vereist om te produceren dan bioplastics. “Naarmate zoetwaterbronnen schaarser worden, regionaal of wereldwijd, wordt dit een andere impact die moet worden overwogen,” zegt James.

De onderzoekers ontdekten ook dat rietjes die als natuurvriendelijk worden geadverteerd vanwege vulstoffen zoals oesterschelpen of agavevezels, een polypropyleenmateriaal bevatten dat niet degradeert. Sommige rietjes zijn groen of in een aardse bruine tint gekleurd om een groene gevoeligheid te weerspiegelen. Maar hoewel veel rietjes zijn gecertificeerd als composteerbaar en claimen biologisch afbreekbaar te zijn, “presenteren weinigen bewijs voor hun afbraak in de mariene omgeving waar ze alomtegenwoordige vervuiling zijn,” zeggen de onderzoekers. Als je een wegwerprietje moet gebruiken, kies dan het lichtste rietje gemaakt van bioplastic en gooi het op de juiste manier weg in de composthoop, zegt James.