Mensenlijke Activiteiten Verlengen Vuurseizoenen Wereldwijd

Mensen hebben gemiddeld 40 dagen toegevoegd aan het wereldwijde brandseizoen, wat de periodes waarin branden plaatsvinden fundamenteel verandert.

Nieuw onderzoek van de Universiteit van Tasmanië, gepubliceerd in Nature Ecology & Evolution, toont aan dat meer dan de helft van het verbrande gebied nu buiten het natuurlijke brandseizoen valt, de periode waarin bliksem en droge omstandigheden van nature samenkomen. De studie analyseerde gegevens over brandstofvocht en bliksem in meer dan 700 ecologische regio’s wereldwijd en ontdekte dat mensen de timing van bosbranden in bijna elk milieu op aarde hebben veranderd, van tropische savannes tot boreale bossen en mediterraanse landschappen.

“Voordat mensen de branden begonnen te beïnvloeden, vonden bosbranden voornamelijk plaats wanneer bliksem insloeg tijdens droge omstandigheden,” zei hoofdauteur Dr. Todd Ellis, Onderzoeksassistent in de Fysieke Pyrogeografie aan de Universiteit van Tasmanië. “Onze studie scheidt natuurlijke brandseizoenen van diegenen die door mensen worden aangedreven, en toont aan hoeveel menselijke invloed de timing van bosbranden wereldwijd heeft herzien.”

De transformatie is het meest dramatisch in tropische graslanden, waar mensen het brandseizoen effectief met ongeveer drie maanden hebben verlengd, met de meeste branden die nu plaatsvinden in deze door mensen gedreven periode. Belangrijk is dat zelfs afgelegen boreale bossen en toendra’s beginnen te kampen met langere brandseizoenen, die verder reiken dan wat natuurlijke bliksemontstekingen zouden toelaten.

Deze wereldwijde verschuiving in de seizoensgebondenheid van bosbranden vormt aanzienlijke ecologische risico’s. Soorten hebben zich door de millennia heen ontwikkeld om om te gaan met bosbranden die plaatsvinden tijdens specifieke seizoensvensters. Wanneer bosbranden buiten deze natuurlijke periodes plaatsvinden, krijgen ecosystemen te maken met ongekende stress.

“We zien niet alleen meer bosbranden en branden van grotere intensiteit, we zien ze ook op tijden van het jaar waarop ecosystemen zich nog niet hebben kunnen aanpassen,” legde coauteur Dr. Grant Williamson uit. “Deze temporele mismatch kan het herstel van soorten belemmeren en reproductieve processen verstoren die vaak nauw verbonden zijn met specifieke seizoenen, waardoor de biodiversiteit op manieren wordt bedreigd die we pas net beginnen te begrijpen.”

Het onderzoek onthult dat verschillende menselijke invloeden bijdragen aan deze veranderingen, waaronder activiteiten zoals landbouwbranden, landontbossing, accidentele ontstekingen, brandbestrijding en culturele brandpraktijken zoals traditionele Aboriginal-branden. Klimaatverandering verergert het probleem. Stijgende temperaturen en drogere omstandigheden breiden het venster uit waarin door mensen veroorzaakte bosbranden kunnen ontsteken en zich verspreiden, wat mogelijk leidt tot brandseizoenen het hele jaar door in sommige regio’s.

Co-auteur Professor David Bowman, van het Fire Center van de Universiteit van Tasmanië in de School of Natural Sciences, benadrukte de wereldwijde implicaties: “Dit werk benadrukt dat mensen een grote verantwoordelijkheid hebben voor duurzaam beheer van vuur, en we kunnen veel leren van inheemse brandpraktijken.”

De datasets van de studie zijn openbaar beschikbaar en zullen naar verwachting bijdragen aan strategieën voor brandbeheer, waardoor autoriteiten beter kunnen begrijpen waar en wanneer menselijke activiteit de brandtiming het meest significant beïnvloedt.