Kiezers blijven voor netto-nul, maar willen Miliband en Starmer op afstand houden.

LONDEN — Sinds Labour vorig jaar aan de macht kwam, heeft Minister van Energie Ed Miliband door het land gereisd om enthousiast te vertellen over de droom van de overheid van een bruisende, futuristische netto-nul economie.

Het goede nieuws, volgens een peiling die woensdag werd vrijgegeven, is dat zijn visie nog steeds de steun van het publiek heeft.

Het slechte nieuws is dat de steun afneemt — en kiezers zijn niet overtuigd dat Miliband de juiste persoon is om dit te realiseren.

Voor Miliband’s politieke tegenstanders valideert dit hun bredere aanvallen op hem als een klimaatstrijder die niet in contact staat met de werkelijkheid, terwijl hij een netto-nul droom verkoopt die door de kiezers is verworpen.

Tijdens de partijconferentie van Reform op vrijdag verwees partijvoorzitter David Bull naar “gekke Ed met zijn draaiende ogen.” De Conservatieven hebben zich niet laten kennen en beloofd elk molecuul olie en gas onder de Noordzee te benutten, ongeacht de dodelijke hittegolven.

Maar het werpt ook een licht op een verwarrend kenmerk van de Britse politiek: een misalignment tussen de verhalen die politici willen vertellen over de inspanningen om klimaatverandering te stoppen en wat het publiek daadwerkelijk belangrijk vindt.

De peiling, uitgevoerd door de progressieve denktank More in Common en de NGO Climate Outreach, toonde aan dat het aantal mensen dat denkt dat het bereiken van netto-nul emissies goed zal zijn voor het VK, veel groter is dan degenen die denken dat het een negatief effect zal hebben — 48 procent tegenover 16 procent.

Meer mensen vinden dat de overgang naar schone energie eerlijker is dan oneerlijk. In Schotland zijn er meer mensen trots op de offshore windindustrie (63 procent) dan op de olie- en gasindustrie (54 procent).

“Degenen die gemeenschappen willen verdelen met klimaatdesinformatie zullen niet winnen omdat ze de belangen of waarden van het Britse volk niet vertegenwoordigen,” zei Miliband in een verklaring die met de media werd gedeeld.

Desondanks zijn kiezers terughoudend over de persoonlijke impact van een land dat zich haast om groen te worden. Vierenzeventig procent van de mensen denkt dat de toezegging van het VK om netto-nul emissies tegen 2050 te bereiken hen uiteindelijk persoonlijk geld zal kosten. De kloof tussen degenen die denken dat het voordelig zal zijn voor het VK en degenen die denken dat het schadelijk zal zijn, is in slechts een jaar met 20 punten verkleind.

Dit wordt vaak geïnterpreteerd als een teken dat de persoonlijke wens om het klimaat te helpen verbeteren in botsing komt met de harde realiteiten van netto-nul, die veranderingen vereisen zoals het plaatsen van miljoenen warmtepompen en laadstations voor elektrische voertuigen en het herstructureren van het energienet.

Verdere peilingen die dinsdag werden vrijgegeven, ondersteunen het gevoel dat kiezers steeds meer verdeeld raken over klimaatverandering. Het toont aan dat de steun voor netto-nul afneemt onder Reform- en Conservatieve kiezers, terwijl het onderwerp in het algemeen van de lijst van topzorgen van kiezers is verdwenen.

Maar analisten van Climate Outreach zeiden dat een deel van het probleem niet de boodschap is, maar de boodschappers.

“Politici worden niet goed vertrouwd om over het klimaat te spreken,” zei de NGO in een analyse die met de media werd gedeeld. In feite waren gekozen leiders de minst vertrouwde dragers van de klimaatboodschap — zelfs minder vertrouwd dan protesteerders en energiebedrijf executives.

Vertrouwensproblemen

De achterdocht van kiezers over pro-klimaat boodschappen is geen kenmerk van groene politiek in het bijzonder, zei Emma James, een onderzoeker bij Climate Outreach, maar een symptoom van bredere publieke cynisme over de overheid.

“Ze vertrouwen niet dat politici er zijn voor mensen zoals zij. Sommige segmenten van het publiek voelen dat het systeem tegen hen is gemanipuleerd,” zei ze.

Het is niet netto-nul dat het publiek niet gelooft, maar het vermogen van deze overheid — of welke overheid dan ook — om het te realiseren. Kiezers geloven dat de NHS gebroken blijft. Nationale projecten zoals hogesnelheidslijnen en kerncentrales blijven steeds verder vertraging oplopen tegen hogere en hogere kosten.

Dit creëert een probleem voor Miliband. In een tijd van diepe kiezersskepsis, streeft zijn Departement voor Energiezekerheid en Netto-Nul (DESNZ) precies dat soort grote nationale project na — met voorafgaande kosten, verstoringen en complexe afwegingen, met de belofte van enorme besparingen voor zowel particuliere als publieke portemonnees in de toekomst. Miliband stelt dat dit nieuwe banen zal genereren.

Onder Rishi Sunak zochten de Conservatieven naar hun eigen klimaatverkopers.

“We zullen deze strijd winnen door de zichtbare voordelen van de schone energietransitie te tonen,” volhardde een Labour-functionaris, die anonimiteit kreeg om de interne beraadslagingen van de regering te bespreken.

Het verhaal van falen, echter, is wijdverspreid en zelfversterkend, zei Richard Johnson, een politicoloog aan de Queen Mary University of London.

“Beleidsimplementatie moet worden gekoppeld aan een overtuigend politiek verhaal en de politieke leiderschap die dat verhaal kan vertellen en interpreteren wat mensen zien,” zei hij. “Ik vraag me nu af of er zo’n hoog niveau van cynisme is … dat zelfs als je een overtuigend verhaal over beleidsimplementatie zou vertellen, mensen het niet zouden geloven.”

Johnson legt de schuld bij Miliband’s baas, de Britse premier Keir Starmer, “die op een bepaalde manier bijna catastrofaal niet in staat is geweest om een overtuigend verhaal voor zijn regering te creëren. Of, heel eerlijk gezegd, zelfs voor zijn eigen leiderschap.” Downing Street zegt zich te concentreren op het stimuleren van economische groei in het hele land.

Dit is niet geïsoleerd tot Labour. Onder Rishi Sunak gingen de Conservatieven op zoek naar hun eigen klimaatverkopers — voordat ze besloten dat er meer politieke waarde was in het afschaffen van pro-klimaat beleid.

Climate Outreach zei dat Miliband dit probleem kan omzetten in een “kans,” zolang hij de grote projecten laat liggen en zich richt op de zichtbare, lokale voordelen van klimaatbeleid.

En er zijn aanwijzingen dat Labour dit begrijpt, zoals blijkt uit de beslissing van de regering om bij te dragen aan de energiekosten van mensen die in de buurt van onpopulaire nieuwe elektriciteitsmasten wonen.

De meer conservatieve of sceptische delen van de Britse kiezers hebben nog steeds veel enthousiasme voor boodschappen over het beschermen van het milieu, aldus de peilers. Maar het belangrijkste, stelde de NGO, was het betrekken van andere stemmen in het verhaal.

Terwijl politici zeer somber worden gezien, worden experts en wetenschappers als geloofwaardige boodschappers beschouwd, blijkt uit de peiling. Dat geldt ook voor degenen die begrijpen hoe het leven is voor normale Britse mensen. Boeren waren onder de boodschappers die het meest doordrongen tot traditionalisten en degenen die door de peilers als “patriotten” werden beschreven.

Jeremy Clarkson, DESNZ heeft jou nodig.