Hoe India immigratiecontrole inzet als wapen tegen zijn diaspora

Door Raul Lai
Hoofd van het Platform voor Indiase Democratie.
Gepubliceerd op 7 september 2025

De Indiase nationale vlag wappert voor de algemene verkiezingen van het land, in New Delhi op 16 april 2024. Professor Nitasha Kaul, een academicus gespecialiseerd in politiek en internationale betrekkingen aan de University of Westminster, verblijft sinds 1997 in het Verenigd Koninkrijk, toen ze voor haar postdoctorale studie naar de University of Hull kwam. In de jaren sindsdien heeft ze verschillende boeken en meer dan 150 artikelen gepubliceerd over onderwerpen zoals democratie, rechtse politiek, Indiase politiek en Kashmir.

Als Britse staatsburger heeft Kaul haar verbinding met haar geboorteland behouden als een overzeese burger van India (OCI) tot voor kort. De OCI is een speciale status die wordt verleend aan personen van Indiase afkomst die een buitenlandse nationaliteit hebben verworven. Het geeft hen een levenslange visa voor meervoudige toegang tot India, waardoor ze zonder beperkingen kunnen reizen en verblijven. Wereldwijd hebben meer dan 4 miljoen mensen de OCI-status.

In mei werd Kaul’s OCI echter summier geannuleerd. De annulering van de OCI is toegestaan onder Sectie 7D van de Burgerlijkheidswet van 1955 onder bepaalde omstandigheden, zoals (1) fraude, (2) “ontevredenheid tegenover de Grondwet van India”, (3) communicatie of handel met een vijand waar India tijdens een oorlog mee betrokken is, (4) gevangenisstraf van meer dan twee jaar of (5) als “het noodzakelijk is in het belang van de soevereiniteit en integriteit van India, de veiligheid van India, de vriendschappelijke betrekkingen van India met elk ander land, of in het belang van het algemeen welzijn”.

Hoewel de overheid de wet niet overtreedt, roepen haar acties ernstige juridische en mensenrechtenzorgen op. De acties vervagen vaak de grens tussen wettelijke intrekking en punitieve censuur. De intrekkingen missen vaak transparantie en procedurele rechtvaardigheid, wat het risico met zich meebrengt van schending van juridische normen. Over het geheel genomen roept deze trend aanzienlijke zorgen op over de vrijheid van meningsuiting, proportionaliteit en de naleving van de rechtsstaat. Het is belangrijk op te merken dat binnenlandse rechtbanken zich verzetten tegen de acties van de overheid.

In het geval van Kaul werd haar meegedeeld dat haar OCI-status was ingetrokken met een officiële kennisgeving waarin stond dat ze “was betrapt op anti-Indiase activiteiten, gemotiveerd door kwaadaardigheid en volledige minachting voor feiten of geschiedenis”, zonder naar een specifiek voorval te verwijzen. Kaul is een sterke voorvechter van democratie in India en heeft de regering vaak bekritiseerd vanwege haar aanvallen op minderheden en de rechtse hindoeorganisatie RSS vanwege haar verdeeldheid zaaiende politiek.

Een onderzoek naar wereldwijde democratie-indicatoren toont aan dat Kaul’s analyse geen feiten of geschiedenis negeert. De wereldwijde vrijheidsindex van Freedom House rangschikt India als “gedeeltelijk vrij” en beschrijft hoe “de regering onder leiding van premier Narendra Modi en de hindoe-nationalistische Bharatiya Janata Party (BJP) de leiding heeft gehad over discriminerende beleidsmaatregelen en een toename van vervolging van de moslimbevolking.” Deze trend is ook zichtbaar met betrekking tot religieuze en persvrijheid. Reporters Without Borders (RSF) verklaarde: “De media in India zijn sinds Narendra Modi aan de macht kwam in 2014 in een ‘onofficiële staat van nood’ gevallen.”

Kaul is niet de enige die repercussies ondervindt voor haar uitgesproken mening. In de afgelopen negen jaar zijn de OCIs van meer dan 120 individuen door de Indiase autoriteiten geannuleerd. Volgens het onafhankelijke Indiase medium The Wire is dit een trend die in opmars is. Bijna de helft (57) werd in 2024 alleen al ingetrokken, en nog eens 15 werden geannuleerd in de eerste vijf maanden van 2025. De meesten van degenen die hun OCI hebben verloren, zijn journalisten, activisten en academici die de regerende partij hebben bekritiseerd en de retoriek van Hindutva (hindoe-nationalisme) ter discussie hebben gesteld.

In 2022 werd Ashok Swain, een in Zweden gevestigde academicus, zijn OCI ontnomen vanwege zijn berichten op sociale media. De autoriteiten beschuldigden hem ervan “religieuze gevoelens te kwetsen” en “de sociale structuur van India te destabiliseren”, maar boden geen specifiek bewijs aan. Swain heeft de annulering met succes aangevochten bij de Delhi High Court in 2023, een voorbeeld van binnenlandse rechtbanken die zich verzetten tegen de acties van de overheid.

In december 2023 verloor Raphael Satter, een in de Verenigde Staten gevestigde journalist voor het Reuters-nieuwsagentschap die verslag doet van cyberbeveiliging, spionage en machtsmisbruik, zijn OCI na kritische berichtgeving en klaagt nu de Indiase overheid aan.

In de afgelopen jaren heeft India onophoudelijke aanvallen op zijn democratische instellingen meegemaakt. Degenen die de regerende partij bekritiseren of in twijfel trekken – of ze nu politici, vertegenwoordigers van NGO’s, activisten, journalisten of gemeenschapsleiders zijn – zijn vaak het zwijgen opgelegd.

Elke week komen er nieuwe berichten over gevangenisstraffen, intimidatie, fysiek geweld, laster of het deplatformen van critici. Deze stillegging is vooral verergerd sinds India Operatie Sindoor lanceerde tegen Pakistan en door Pakistan beheerd Kashmir als reactie op een aanval in Pahalgam in India-beheerd Kashmir die 26 toeristen het leven kostte. In de nasleep hiervan gaf de regering opdracht aan X om bijna 8.000 accounts te blokkeren, waarvan veel toebehoorden aan journalisten en media-organisaties, zoals Free Press Kashmir, BBC Urdu en The Wire. Terwijl kritische stemmen in eigen land het zwijgen worden opgelegd, richt de Indiase regering haar aandacht op de diaspora van het land.

De weaponisatie van immigratiecontroles door de Indiase autoriteiten maakt deel uit van een groeiend patroon, dat is ontworpen om angst te creëren onder leden van de diaspora en kritiek de kop in te drukken. Een rapport van de RSF uit 2024 ontdekte dat de Indiase autoriteiten de OCI gebruiken om “effectief journalisten te chanteren” tot zwijgen.

Een enquête die vorig jaar door het Platform voor Indiase Democratie werd uitgevoerd, onthulde dat 54 procent van de Britse Indiërs zich zorgen maakt over de huidige koers van India. Uit mijn interacties met leden van onze gemeenschap blijkt duidelijk dat velen terughoudend zijn om zich uit te spreken over de mensenrechtenschendingen in India, uit vrees dat dit hen zou kunnen beletten om naar India te reizen.

Als Britse Indiërs – velen van ons zijn OCI-kaarthouders – moeten we ons verzetten tegen deze misbruiken van immigratiecontroles. Britse Indiërs blijven diep verbonden met India via onze families, vrienden, cultuur en gemeenschap. De huidige behandeling van leden van de diaspora door de BJP en de beperking van hun vrijheden gaat in tegen de waarden die zijn verankerd in de post-onafhankelijkheidsgrondwet van India, die rechtvaardigheid, vrijheid, gelijkheid en broederschap garandeert.

Het VK, ondanks dat het meer dan 2 miljoen Britse Indiërs huisvest, heeft onlangs een belangrijke handelsdeal met India afgesloten zonder enige verwijzing naar de problemen van democratische achteruitgang in het land. Gezien de unieke relatie van het VK met India en de grootte en gevoelens van de Britse Indiase bevolking, staat het in een sterke positie om uitdagende vragen te stellen aan het huidige politieke regime. Stilte versterkt alleen de positie van de BJP.

Terwijl Modi oproept tot bijdragen van Indiërs in het buitenland aan de ontwikkeling van het land, moet dit het recht omvatten om kritiek te leveren en vragen te stellen zonder angst voor repercussies. Als de toenemende vijandigheid en repressie van degenen die de Indiase regering uitdagen aanhouden, zullen we alleen op de voorwaarden van de regerende partij naar ons vaderland kunnen reizen, en zal ons vermogen om deel uit te maken van de vooruitgang van India afnemen. De wortels die de diaspora met het thuisland verbinden, zijn essentieel voor de democratische structuur van India. Het uithollen daarvan laat alleen de democratie van India verminderd achter.