Hoe Zullen de Kustlijnen van de Wereld Er in 2025 Uitzien? Wetenschappers Herzien Voorspellingen van het Begin van de Eeuw

Professor Stephen Hawkins, hier gezien aan de kust van Devon (VK), bestudeert al 50 jaar veranderingen in kustomgevingen. Een groep vooraanstaande wetenschappers begon aan het begin van het millennium een lijst samen te stellen van de bedreigingen die naar verwachting de rotsachtige kusten van de wereld de komende 25 jaar zouden beïnvloeden.

In 2002 werd deze lijst gepubliceerd, met voorspellingen dat onder andere de vervuiling door olielekken zou afnemen, het aantal invasieve soorten wereldwijd zou toenemen, genetisch gemodificeerde organismen schadelijke effecten op de oceaan zouden hebben en de gevolgen van wereldwijde klimaatverandering intenser zouden worden gevoeld.

Nu, 25 jaar later, hebben dezelfde academici, samen met een groter en diverser team van internationale experts, hun voorspellingen opnieuw bekeken en ontdekt dat veel van deze voorspellingen, geheel of gedeeltelijk, correct waren. Andere voorspellingen hebben echter niet de verwachte impact gehad.

Zij hebben ook enkele andere bedreigingen in kaart gebracht die sinds hun oorspronkelijke werk zijn ontstaan en in belang zijn toegenomen, zoals wereldwijde plasticvervuiling, oceaanverzuring, extreme stormen en weersomstandigheden, en licht- en geluidsoverlast.

In hun onderzoeken hebben ze benadrukt dat hoewel er belangrijke kwesties zijn die naar verwachting de kusten van de wereld tussen nu en 2050 zullen bedreigen, er ook nieuwe uitdagingen kunnen opduiken die verschillende niveaus van lokale en mondiale actie vereisen.

De twee studies werden geleid door Professor Stephen Hawkins, Lankester Research Fellow bij de Marine Biological Association, en mede-auteur Professor Richard Thompson OBE FRS, Professor in Mariene Biologie aan de Universiteit van Plymouth.

Voor de nieuwe studie, gepubliceerd in het Marine Pollution Bulletin, werkten ze samen met Dr. Kathryn O’Shaughnessy en andere collega’s van de Marine Biological Association en de Universiteit van Plymouth, evenals verschillende andere organisaties in het VK, de VS, Zuid-Afrika, Italië, Ierland, Chili, China en Monaco.

Gezamenlijk hebben ze expertise ingebracht vanuit disciplines zoals klimaatverandering, mariene biologie, plasticvervuiling, licht- en geluidsoverlast en eco-engineering. Dit toont volgens de onderzoekers het belang aan van het in overweging nemen van meerdere perspectieven bij het bespreken van milieudreigingen.

Professor Hawkins, ook emeritus professor aan de Universiteit van Southampton, zei: “Onze kusten zijn de wachters van de wereldwijde oceaan en vormen voor veel mensen het venster naar wat er in onze zeeën gebeurt. Het beschermen van hun gezondheid is essentieel, maar ze worden voortdurend geconfronteerd met verschillende bedreigingen vanuit het land, de zee en milieuwijzigingen.”

Professor Thompson, recentelijk door TIME magazine genoemd als een van de 100 meest invloedrijke mensen ter wereld voor 2025, merkte op: “In het afgelopen kwart eeuw is de wereld zich meer bewust geworden van de bedreigingen waarmee onze planeet wordt geconfronteerd. De belangrijkste vragen zijn altijd geweest over de beste manier om deze aan te pakken.”

Wat de wetenschappers goed hadden:

• De frequentie en hoeveelheid olielekken zou afnemen;
• Er zou meer voedsel van rotsachtige kusten worden verzameld, zowel recreatief als commercieel;
• De wereldwijde herverdeling van niet-inheemse soorten zou toenemen naarmate de wereldwijde temperaturen veranderen;
• Een combinatie van intensivering van de landbouw en verstedelijking langs rivieren en kusten zou leiden tot een verhoogde sedimentafvoer naar rivieren, estuaria en zeeën.

Wat de wetenschappers gedeeltelijk goed hadden:

• De voorspellingen waren niet optimistisch genoeg over de afname van de impact van chemische verbindingen zoals tributyltin (TBT);
• Wetenschappers waren zich goed bewust van de invloed van klimaatfluctuaties, maar onderschatten de gevarieerde impact op soorten en ecosystemen;
• De rol van extreme weersomstandigheden door klimaatverandering werd ook onderschat;
• Er was een correcte voorspelling van de toename van kustverdedigingsstructuren om de stijgende zeespiegel en stormachtiger zeeën aan te pakken, maar de impact op bredere kustecosystemen werd onderschat;
• Het recreatieve gebruik van kustgebieden is toegenomen, wat niet alleen negatieve effecten heeft gehad, maar ook heeft geleid tot een grotere waardering voor deze gebieden.

Wat de wetenschappers verkeerd hadden:

• Kusten zijn nu kwetsbaarder voor eutrofiëring dan 25 jaar geleden;
• Zorgen over de intensivering van aquacultuur en de impact van genetisch gemodificeerde organismen zijn tot nu toe ongegrond gebleken;
• Verwachte schade aan habitats door offshore hernieuwbare energie-installaties is niet gerealiseerd;
• De impact van ultraviolette straling op kustsoorten werd niet volledig begrepen.

Wat de wetenschappers hebben gemist:

• De impact van kustwinning;
• Oceaanverzuring en de mogelijke impact op mariene soorten;
• De effecten van kunstmatige lichtvervuiling;
• De effecten van geluidsoverlast;
• Extreme overstromingen en droogte;
• De schaal en effecten van plasticvervuiling;
• De impact van farmaceutische vervuiling;
• De gecombineerde effecten van verschillende milieudreigingen en chemische verbindingen.