Onderzoek toont aan dat gecontroleerde branden de intensiteit van bosbranden en luchtvervuiling door rook kunnen verminderen

Voorkeursbranden verminderen risico’s van bosbranden

Naarmate bosbranden steeds meer levens, landschappen en de luchtkwaliteit in de VS bedreigen, heeft een studie onder leiding van Stanford, gepubliceerd in AGU Advances, aangetoond dat voorgeschreven branden kunnen helpen de risico’s te verminderen.

Het onderzoek onthult dat voorgeschreven branden de ernst van latere bosbranden gemiddeld met 16% kunnen verminderen en de totale rookvervuiling met gemiddeld 14%. “Voorgeschreven brand wordt vaak gepromoot als een veelbelovende theorie om de impact van bosbranden te verminderen, maar wij tonen duidelijk empirisch bewijs dat voorgeschreven brand in de praktijk werkt,” aldus hoofdonderzoeker Makoto Kelp, een postdoctoraal fellow in de aardwetenschappen aan de Stanford Doerr School of Sustainability. “Het is geen wondermiddel, maar het is een strategie die schade door extreme bosbranden kan verminderen wanneer het effectief wordt gebruikt.”

Deskundigen beschouwen voorgeschreven branden als een effectieve strategie om de dreiging van bosbranden te verminderen. Toch is het gebruik van voorgeschreven branden in de westelijke staten de afgelopen jaren slechts licht toegenomen. Er is weinig onderzoek gedaan naar de effectiviteit ervan, en de publieke opinie is gemengd, mede door zorgen dat voorgeschreven branden kunnen leiden tot rook in de lucht en ontsnapte branden.

Gegevensgedreven brandstrategie

Bij Stanford werkt Kelp samen met klimaatwetenschapper Noah Diffenbaugh en milieu-econoom Marshall Burke via het National Oceanic and Atmospheric Administration Climate and Global Change Postdoctoral Fellowship Program. Met behulp van hoge-resolutie satellietbeelden, landbeheerrecords en rookemissies, vergeleek het onderzoeksteam gebieden die tussen eind 2018 en het voorjaar van 2020 waren behandeld met voorgeschreven branden met aangrenzende gebieden die niet behandeld waren en later branden tijdens het extreme brandseizoen van 2020. De analyse toonde aan dat gebieden die waren behandeld met voorgeschreven branden minder ernstig brandden en aanzienlijk minder rook produceerden.

Deze bevinding is bijzonder belangrijk gezien de groeiende erkenning van rook van bosbranden als een belangrijke bedreiging voor de volksgezondheid. Fijn stof (PM2.5) van bosbranden is in verband gebracht met ademhalings- en cardiovasculaire problemen en draagt steeds meer bij aan de slechte luchtkwaliteit in de VS. “Mensen denken vaak alleen aan bosbranden in termen van vlammen en evacuaties,” zegt Burke, een universitair docent in de milieu sociale wetenschappen aan de Doerr School of Sustainability. “Maar de rook is een stille en verreikende bedreiging, en voorgeschreven brand kan een van de weinige hulpmiddelen zijn die de totale rookblootstelling daadwerkelijk vermindert.”

Niet alle behandelingen zijn gelijk

De studie benadrukt ook een belangrijke nuance: de auteurs ontdekten dat voorgeschreven branden aanzienlijk effectiever waren buiten de wildland-urban interface (WUI) – de zones waar huizen en wilde vegetatie elkaar ontmoeten – dan binnen deze gebieden. In WUI-gebieden, waar instanties vaak vertrouwen op mechanische uitdunning vanwege zorgen over rook en veiligheid, werd de brandernst slechts met 8,5% verminderd, vergeleken met 20% in niet-WUI-zones.

“We weten al dat de bevolking het snelst groeit in de gebieden van de wildland-urban interface waar de vegetatie het meest gevoelig is voor door het klimaat veroorzaakte intensivering van het brandrisico,” zegt Diffenbaugh, de Kara J Foundation Professor aan de Stanford Doerr School of Sustainability en de Kimmelman Family Senior Fellow aan het Stanford Woods Institute for the Environment. “Dus het begrijpen waarom de voorgeschreven brandbehandelingen minder effectief zijn in die gebieden is een belangrijke prioriteit voor een effectieve aanpak van dat toenemende risico.”

Rookcompensaties en beleidsimplicaties

De studie behandelt ook zorgen over de rook van voorgeschreven branden en ontdekt dat deze aanpak slechts ongeveer 17% van het PM2.5-rook produceert die door een bosbrand in hetzelfde gebied zou worden uitgestoten. De onderzoekers schatten dat als Californië zijn doel zou bereiken om jaarlijks een miljoen acres te behandelen met voorgeschreven brand, het de PM2.5-emissies met 655.000 ton zou kunnen verminderen in vijf jaar – meer dan de helft van de totale rookvervuiling van het verwoestende bosbrandseizoen van 2020 in de staat.

De auteurs merken op dat hun bevindingen waarschijnlijk een conservatieve schatting zijn van de voordelen van voorgeschreven brand, aangezien dergelijke behandelingen beschermende neveneffecten kunnen hebben op aangrenzende niet-behandelde gebieden. “Dit soort empirisch bewijs is cruciaal voor effectief beleid,” zei Kelp. “Mijn hoop is dat het helpt de lopende discussie over voorgeschreven brand als een potentiële mitigatiestrategie voor bosbranden in Californië te informeren.”