Hoe de Rode Zee volledig opdroogde voordat deze meer dan 6 miljoen jaar geleden door de Indische Oceaan werd overspoeld
Wetenschappelijk Onderzoek toont aan dat de Rode Zee 6,2 miljoen jaar geleden volledig is uitgedroogd
Wetenschappers van de King Abdullah University of Science and Technology (KAUST) hebben overtuigend bewijs geleverd dat de Rode Zee ongeveer 6,2 miljoen jaar geleden volledig is uitgedroogd, om vervolgens plotseling opnieuw te worden gevuld door een catastrofale overstroming vanuit de Indische Oceaan. Deze bevindingen markeren een definitief tijdstip voor een dramatische gebeurtenis die de Rode Zee veranderde.
Met behulp van seismische beeldvorming, microfossielevidentie en geochemische dateringsmethoden toonden de KAUST-onderzoekers aan dat er binnen ongeveer 100.000 jaar een enorme verandering plaatsvond – een flits in de tijd voor een belangrijke geologische gebeurtenis. De Rode Zee ging van een verbinding met de Middellandse Zee naar een lege, met zout gevulde bassin. Toen doorbrak een enorme overstroming vulkanische barrières om de Bab el-Mandab-schrijn te openen en de Rode Zee opnieuw te verbinden met de oceanen van de wereld.
“Onze bevindingen tonen aan dat het bekken van de Rode Zee een van de meest extreme milieu-evenementen op aarde vastlegt, toen het volledig uitgedroogd was en vervolgens plotseling weer werd gevuld, ongeveer 6,2 miljoen jaar geleden,” zei hoofdauteur Dr. Tihana Pensa van KAUST. “De overstroming transformeerde het bekken, herstelde mariene omstandigheden en vestigde de blijvende verbinding van de Rode Zee met de Indische Oceaan.”
Hoe de Indische Oceaan de Rode Zee overstroming veroorzaakte
De Rode Zee was aanvankelijk verbonden met het noorden met de Middellandse Zee via een ondiepe sill. Deze verbinding werd verbroken, waardoor de Rode Zee opdroogde tot een barre zoutwoestijn. In het zuiden van de Rode Zee, nabij de Hanish-eilanden, scheidde een vulkanische rug de zee van de Indische Oceaan.
Ongeveer 6,2 miljoen jaar geleden stroomde zeewater uit de Indische Oceaan in een catastrofale overstroming over deze barrière. De stortvloed snijdde een 320 kilometer lange onderzeese canyon die vandaag de dag nog steeds zichtbaar is op de zeebodem. De overstroming vulde het bekken snel weer, verdrinkend de zoutvlaktes en herstellend van normale mariene omstandigheden binnen minder dan 100.000 jaar. Deze gebeurtenis vond bijna een miljoen jaar plaats voordat de Middellandse Zee opnieuw werd gevuld door de beroemde Zanclean-overstroming, wat de Rode Zee een unieke geschiedenis van wedergeboorte geeft.
Waarom de Rode Zee geologisch belangrijk is
De Rode Zee is ontstaan door de scheiding van de Arabische Plaat van de Afrikaanse Plaat, die 30 miljoen jaar geleden begon. Aanvankelijk was de zee een smalle riftvallei gevuld met meren, en werd vervolgens een bredere golf toen deze 23 miljoen jaar geleden door de Middellandse Zee werd overspoeld. Marien leven bloeide aanvankelijk op, zoals blijkt uit de fossiele riffen langs de noordkust nabij Duba en Umlujj.
Echter, verdamping en slechte circulatie van zeewater verhoogden de saliniteit, wat leidde tot de uitsterving van marien leven tussen 15 en 6 miljoen jaar geleden. Bovendien vulde het bekken zich met lagen zout en gips. Dit culmineerde in de volledige uitdroging van de Rode Zee. De catastrofale overstroming vanuit de Indische Oceaan herstelde het marien leven in de Rode Zee, dat tot op heden in de koraalriffen voortduurt.
Al met al is de Rode Zee een natuurlijk laboratorium voor het begrijpen van hoe oceanen ontstaan, hoe zoutgiganten zich ophopen en hoe klimaat en tectoniek in miljoenen jaren met elkaar interageren. De ontdekking benadrukt hoe nauw de geschiedenis van de Rode Zee verbonden is met wereldwijde oceanische veranderingen. Het laat ook zien dat de regio eerder extreme milieuomstandigheden heeft ervaren, om vervolgens terug te keren als een bloeiend marien ecosysteem.
“Dit artikel draagt bij aan onze kennis over de processen die oceanen op aarde vormen en uitbreiden. Het versterkt ook de leidende positie van KAUST in het onderzoek naar de Rode Zee,” zei co-auteur KAUST Professor Abdulkader Al Afifi.
