Burgerwetenschappers onthullen wereldwijde hotspots van plasticvervuiling
Meerdere warmtekaarten zijn gegenereerd op basis van monsters van plasticdata, die variaties in de soorten plastic rondom het eiland Koh Tao benadrukken. De gemiddelde totale plastic telling, gemiddelde secundaire microplastics, gemiddelde totale EPS en gemiddelde secundaire MEP zijn allemaal onderzocht in een recent onderzoek.
Plasticpellets, bio-beads en andere microplastics vervuilen de kusten over de hele wereld. Een nieuw onderzoek toont scherpe regionale verschillen aan in de types en concentraties van plastic die zijn aangetroffen. De bevindingen komen uit een studie van de Universiteit van Portsmouth, die gebruik maakte van gegevens van de Big Microplastic Survey (BMS)—een van de grootste burgerwetenschapsprojecten van zijn soort. Deze analyse omvatte 1.089 enquêtes uitgevoerd door vrijwilligers in 39 landen tussen 2018 en 2024. De studie, gepubliceerd in Environmental Monitoring and Assessment, onderzocht bijna 59.000 stukken plastic om wereldwijde patronen van kustvervuiling in kaart te brengen.
Het onderzoek onthulde dat nurdles—voorproductie plastic pellets—het meest voorkomende type plastic waren dat werd geregistreerd. Nederland meldde de hoogste aantallen, met niveaus die 14 keer hoger waren dan die van het volgende slechtst getroffen land, wat voornamelijk het gevolg was van een schipbreuk van een containerschip. Bio-beads, die veel worden gebruikt in de afvalwaterbehandeling, waren ook sterk geconcentreerd in Nederland en Honduras, terwijl Groot-Brittannië als derde kwam op basis van gemiddelde tellingen per monster. In tegenstelling tot dat, werden secundaire plastics—fragmenten die afbreken van grotere items—meer gevonden in Kenia en Honduras. Uitgebreid polystyreen was bijzonder aanwezig in Thailand, Indonesië en Portugal. Over alle landen heen domineerden witte plastics, gevolgd door heldere of ondoorzichtige, blauwe en groene varianten.
Naast de vervuilingsdata toonde de studie aan hoe burgerwetenschap op wereldwijde schaal kan werken. Er waren meer dan 1.000 registraties om deel te nemen aan het project vanuit 66 landen, met Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Australië als grootste bijdragers. Echter, minder dan één op de vijf registranten diende uiteindelijk data in, wat de uitdagingen van het behouden van vrijwilligersengagement onderstreept. Waar projecten wel succesvol waren, werden ze vaak gedreven door niet-gouvernementele organisaties, die de meest effectieve bijdragers bleken te zijn en vaak verantwoordelijk waren voor het merendeel van de enquêtes binnen hun regio’s.
Hoofdauteur Dr. David Jones van de Universiteit van Portsmouth verklaarde: “Onze resultaten tonen aan dat plasticvervuiling niet alleen een lokaal probleem is, het is een wereldwijde crisis, waarbij verschillende regio’s verschillende uitdagingen tegenkomen. Duizenden vrijwilligers hebben deelgenomen aan de Big Microplastic Survey, wat de kracht van burgerwetenschap aantoont om data te verzamelen op een schaal die traditionele methoden alleen nooit zouden kunnen bereiken.”
Het onderzoek benadrukt het groeiende belang van burgerwetenschap in het ondersteunen van internationale inspanningen om plasticvervuiling aan te pakken. In 2022 stemde de Verenigde Naties Milieuvergadering in met een juridische bindende verdrag om plasticvervuiling te beëindigen, dat lidstaten oproept om monitoring en rapportage te verbeteren. Het verdrag is nog in onderhandeling.
Dr. Michelle Hale, Hoofd van de School voor Milieu en Levenswetenschappen aan de Universiteit van Portsmouth, voegde toe: “Hoewel er beperkingen zijn aan door vrijwilligers verzamelde data, kan burgerwetenschap kritische hiaten vullen, vooral in regio’s waar de middelen voor milieumonitoring beperkt zijn. Het helpt ook bij het opbouwen van gemeenschapsbetrokkenheid—een essentiële stap in het aanpakken van plasticvervuiling aan de bron.”
De studie concludeert dat de combinatie van burgerwetenschap met traditionele wetenschappelijke methoden de meest effectieve aanpak zou kunnen bieden om de verspreiding van microplastics te volgen en beleid te vormen om deze te verminderen. De Universiteit van Portsmouth herbergt het Revolution Plastics Institute, dat zich richt op het vinden van oplossingen voor plasticvervuiling en het creëren van een wereldwijd relevante gemeenschap van kunststofonderzoekers. Het Instituut heeft als doel de wereldwijde plasticscrisis dringend aan te pakken door inclusieve, oplossingsgerichte onderzoeken en innovaties te ondersteunen die de overgang naar een duurzame toekomst voor plastics bevorderen. Projecten bestrijken alle disciplines en combineren creativiteit, onderzoek en innovatie om de impact van plastic aan te pakken.
