Universiteiten in de VS bereiden zich voor op herziening van onderwijsbeleid onder Trump
Initiatieven die zich richten op diversiteit, gelijkheid en inclusie zullen waarschijnlijk als eerste op de helling komen te staan. President-elect Donald Trump heeft herhaaldelijk gesproken over het sluiten van het Amerikaanse Ministerie van Onderwijs. Vice-president elect JD Vance heeft universiteiten bestempeld als de “vijand” en “hostiele instellingen”.
De keuze van Trump voor onderwijsminister, voormalig worstelexecutive Linda McMahon, valt vooral op door haar gebrek aan ervaring in het onderwijs. Voorstanders van hoogwaardig onderwijs wachten met spanning af wat velen geloven dat een totale oorlog tegen universiteiten zal zijn onder de komende administratie.
Hoewel het federale Ministerie van Onderwijs herhaaldelijk is bedreigd, is het onwaarschijnlijk dat de nieuwe Trump-administratie het kan sluiten, aangezien dit goedkeuring van het Congres vereist – inclusief een supermeerderheid in de Senaat, die de Republikeinen niet hebben.
Desondanks heeft de president-elect de mogelijkheid om de onderwijsector te beïnvloeden. Trump heeft gedreigd met het intrekken van accreditatie en federale financiering voor scholen en universiteiten die “kritische racetheorie, transgender waanzin en andere ongepaste raciale, seksuele of politieke inhoud” bevorderen. Hij heeft ook beloofd ervoor te zorgen dat scholen “vrij zijn van politieke inmenging”.
Sommige conservatieve groepen zijn van plan precies dat te doen en hopen de tweede ambtstermijn van Trump te benutten om een brede herziening van het hoger onderwijs door te voeren. Ze willen de autonomie van universiteiten op verschillende fronten beperken, van studentenselectie en aanstellingen van docenten, tot wat er kan worden onderwezen en hoe.
Trump wordt vooral verwacht zich te richten op “diversiteit en inclusie” (DEI), een verzamelterm die een breed scala aan beleidsmaatregelen omvat die bedoeld zijn om gelijke toegang en kansen voor iedereen te waarborgen, met name voor degenen die historisch zijn uitgesloten. Conservatieven hebben deze beleidsmaatregelen lange tijd belachelijk gemaakt als “wokeisme” en zich verzet tegen diversiteitsgerichte curricula en aannamepraktijken die zij beschouwen als onderdeel van een vermeend liberale agenda die verdeeldheid zaait en discrimineert tegen witte Amerikanen.
Herziening van liberale educatie
Onder de voorstellen die Trump of zijn aanhangers hebben gedaan zijn het sluiten van alle diversiteits- en gelijkheidskantoren binnen de federale overheid en het verwijderen van chief diversity officers. Ook zijn andere kantoren die traditioneel ondervertegenwoordigde groepen bedienen in het vizier, evenals het intrekken van rapportagevereisten over diversiteit en inclusie, en het schrappen van beleid, regulaties en materialen die verwijzen naar een groeiende lijst van termen van “privilege” tot “onderdrukking”.
“Hoewel ze de DEI-bureaucratie willen afschaffen, willen ze hun eigen illiberale bureaucratie creëren die het curriculum controleert op manieren die indruisen tegen deze typisch Amerikaanse traditie van liberale educatie,” zegt een criticus. “Aan de ene kant zeggen ze dat de federale overheid zich uit het staatsonderwijs moet terugtrekken, maar aan de andere kant zeggen ze dat de federale overheid actief instellingen moet straffen die de door hen gewenste beleidsmaatregelen niet volgen.”
“Universiteitsadministraties hebben misschien niet volledig door wat voor een tsunami hen te wachten staat in een uitgebreide herdefiniëring van de uitvoerende macht en een reeks beleidsuitvoer en bedreigingen gericht op het Amerikaanse hoger onderwijs,” voegt Douglass toe.
Sommige staten, zoals Californië, bereiden zich voor op de komende administratie door “juridische stappen te ondernemen in de hoop inbreuken op de institutionele autonomie en dreigingen van massadeportatie te temperen,” vervolgt Douglass.
Maar andere, door Republikeinen geleide staten, zoals Texas, Florida en Alabama, hebben al beleid ingevoerd dat zich richt op het hoger onderwijs, waarvan analisten verwachten dat het als blauwdruk zal dienen voor de Trump-administratie.
Een ‘anti-woke’ agenda
De verwachte aanvallen van Trump op universiteiten maken deel uit van een jarenlange, georganiseerde inspanning van goed gefinancierde conservatieve groepen om het Amerikaanse hoger onderwijs te hervormen. “Het is niet genoeg om alleen te controleren wat docenten zeggen, ze willen de instellingen fundamenteel veranderen, zodat ze onderwijzen wat de politieke operaties prefereren,” voegt Kamola, een politicoloog, toe.
Trump gaf al een voorproefje van wat komen gaat tijdens zijn eerste termijn in functie. Na de beweging voor raciale rechtvaardigheid die begon na de moord op George Floyd in 2020, ondertekende Trump een uitvoerend bevel dat gericht was op het “bestrijden van raciale en seksuele stereotypering”. Dit bevel werd echter door de rechter geblokkeerd en president Joe Biden trok het snel in, maar sommige conservatieve staten schreven vergelijkbare richtlijnen in hun staatswetgeving, wat effectief klasdiscussies over racisme en seksisme beperkte.
“Onderwijs gags” zoals deze maatregelen zijn in 46 staten geïntroduceerd. Texas leidde vorig jaar de strijd tegen DEI met wetgeving die instellingen dwong hun diversiteitskantoren te sluiten en leidde tot het verwijderen van woorden als “ras”, “geslacht”, “klasse” en “gelijkheid” uit cursusnamen en -beschrijvingen.
In Florida ondertekende de Republikeinse gouverneur Ron DeSantis, die de strijd tegen diversiteit en inclusie tot een van zijn belangrijkste onderwerpen heeft gemaakt, vorig jaar een wet om federale en staatsfinanciering voor programma’s die DEI bevorderen aan publieke universiteiten te blokkeren. “DEI kan beter worden gezien als discriminatie, uitsluiting en indoctrinatie,” zei DeSantis bij het ondertekenen van de wet.
Pasquerella van de AAC&U zei dat toen Trump de verkiezingen van 2020 verloor, veel staatswetgevers, gouverneurs en bestuursleden “verder gingen waar hij was gebleven in termen van zijn inmenging in academische integriteit en institutionele autonomie”.
Een golf van wetgeving op staatsniveau probeerde de capaciteit van instellingen te beperken om beslissingen te nemen over het curriculum, tenure en promotie, en gedeeld bestuur. Deze bevoegdheden zijn “fundamenteel voor het Amerikaanse hoger onderwijs, dat deels zijn kracht ontleent aan het feit dat wat er wordt onderwezen, wie het onderwijst, hoe het wordt onderwezen, wie wordt toegelaten, vrij is van overheidsinmenging en ongepaste politieke invloed”.
Onder Trump 2.0 zal de federale overheid waarschijnlijk deze inspanningen ondersteunen en aanmoedigen.
Al is de gerichte terminologie uitgebreid naar “diversiteit en inclusie”, evenals naar verwijzingen naar “privilege, onderdrukking, intersectionaliteit, seksuele geaardheid en genderidentiteit”. “Er is een breed scala aan inspanningen om deze volledig op verschillende manieren te censureren,” voegde Watson toe. “Zodra je je richt op het elimineren van deze zogenaamde woke-ideologieën, wordt het echt een allesomvattend iets.”
De lijn vasthouden
Omdat diversiteit en inclusie een brede term zijn die een breed scala aan initiatieven omvat, en omdat de terminologie en benaderingen in een even breed scala aan instellingen zijn aangenomen, waarschuwen voorstanders dat de anti-DEI-agenda van Trump alle soorten universitaire programma’s kan opslokken. “Colleges en universiteiten in de VS hebben een breed scala aan voornamelijk studentondersteunende diensten onder de noemer DEI samengebracht,” zegt Douglass, verwijzend naar bijvoorbeeld diensten voor transferstudenten van community colleges. “Veel programma’s hadden voorheen simpelweg de titel van Onderwijsgelegenheidsprogramma’s zonder de taal van ‘gelijkheid’ die lijkt aan te geven dat er een gelijke verdeling plaatsvindt van een zeer gewild goed, zoals toelating tot een selectieve universiteit of een docentenpositie, zonder rekening te houden met verdienste.”
In plaats van toe te geven aan de eisen van conservatieven om DEI af te schaffen, of overcorrecties toe te passen door programma’s en beleidsmaatregelen te schrappen voordat ze wettelijk verplicht zijn, moeten universiteiten standhouden, zegt Watson van de ACLU. “Het is belangrijk voor hen om de lijn vast te houden om de academische vrijheid te behouden die het docenten mogelijk maakt om vrij van overheidsinmenging les te geven,” voegde ze toe, wijzend op het feit dat de juridische precedenten in het voordeel van de universiteiten zijn. “Studenten hebben recht op informatie en ze hebben recht op informatie, zelfs wanneer de overheid het er niet mee eens is.”
“Het is een zeer beangstigende tijd voor universiteiten,” voegde Watson eraan toe. “Maar universiteiten moeten blijven streven naar academische vrijheid en het recht om te leren – dat zijn cruciaal voor het vervullen van hun missie.”
Terwijl universiteiten zich voorbereiden om terug te vechten, hebben sommige onderwijsvoorstanders de hoop geuit dat het ondermijnen van onderwijs misschien niet het eerste item op de agenda is voor de komende administratie, die ook heeft beloofd op de eerste dag een massadeportatiecampagne te lanceren, en een lange lijst heeft van andere beleidsmaatregelen en instanties die Trump heeft beloofd aan te pakken. Anderen hopen dat de nieuwe administratie te dysfunctioneel zal zijn om haar ambitieuze, zij het destructieve, plannen voor het hoger onderwijs uit te voeren. “Het zal tijd kosten om aanvallen vanuit Washington te lanceren,” zegt Douglass. “En men kan chaos in het eerste jaar van Trumps terugkeer aannemen.”
Geef een reactie