Obligatierendementen stijgen door inflatiezorgen na bijna een maand conflict in Iran

Rente op staatsobligaties stijgt door inflatiedreigingen na bijna een maand in het Iran-conflict

Bijna een maand na het begin van de oorlog in Iran hebben de markten voor staatsobligaties een scherpe herwaardering ondergaan. Stijgende olie- en gasprijzen hebben de inflatieverwachtingen aangewakkerd en een heroverweging van het beleid van centrale banken gedwongen.

De rendementen op staatsobligaties in Europese landen en de Verenigde Staten zijn sinds de start van de oorlog in Iran aan het stijgen. Beleggers eisen hogere rendementen, aangezien het vertrouwen in de wereldeconomie is gezakt door de ernstige negatieve impact van het conflict op de energiemarkten, toeleveringsketens en de infrastructuur in het Midden-Oosten.

De rendementen op 2-jaars obligaties, die gevoeliger zijn voor verwachtingen op korte termijn, zijn sneller gestegen dan die op 10-jaars obligaties, wat een klassieke ‘bear flattening’ beweging is. Langere looptijden weerspiegelen de zorgen over de economische terugval door duurdere energie. Robert Timper, Chief Fixed Income Strategist bij BCA Research, legde uit dat “de agressieve bear flattening van de rendementscurves een hawkish herwaardering van het monetaire beleid weerspiegelt als reactie op inflatiedreigingen die voortkomen uit de oorlog in Iran”.

Timper voegde eraan toe: “De korte termijn [2-jaars rendementen] is gevoeliger voor veranderingen in het monetaire beleid en is daarom meer gestegen dan de langere termijn [10-jaars rendementen] als reactie op de verwachting van beleggers dat het centrale bankbeleid strenger zal worden.” Historisch gezien gaat dit specifieke gedrag van de curve vaak vooraf aan een omgekeerde rendementcurve, wat een goed erkend teken is van een mogelijke economische recessie.

Europese obligaties ondervinden de grootste druk

De herwaardering is het meest uitgesproken in Europa, waarbij de Britse obligatiemarkt de grootste druk voelt. Sinds het begin van het conflict is het rendement op 10-jaars Britse obligaties gestegen van 4,2% naar meer dan 5%, terwijl het rendement op 2-jaars obligaties is gestegen van 3,5% naar een piek van 4,6%. Timper legde uit dat eerdere ervaringen met inflatie doorslaggevend zijn geweest, en stelde dat “rentestijgingen in het VK waarschijnlijker zijn dan elders omdat de inflatie daar hoger is geweest, en het risico dat inflatieverwachtingen loskomen daarom groter is.”

Op woensdag benadrukte Russ Mould, investeringsdirecteur bij AJ Bell, de specifieke implicaties voor het VK in een gedetailleerde persverklaring. Hij merkte op dat het rendement op 10-jaars obligaties voor de derde keer sinds 2008 dicht bij 5% zweeft, terwijl het rendement op 2-jaars obligaties de basisrente van de Bank of England comfortabel overschrijdt. Mould verklaarde ook dat de kloof tussen het rendement op 10-jaars obligaties en het dividendrendement van de FTSE 100 is vergroot tot meer dan anderhalf procentpunt, waardoor Britse aandelen relatief minder aantrekkelijk zijn.

In andere delen van Europa stegen de rendementen op obligaties ook aanzienlijk. Het rendement op Duitse 10-jaars bunds steeg van 2,65% naar ongeveer 3%, nabij 15-jaars hoogtes, terwijl het rendement op 2-jaars obligaties steeg van ongeveer 2% naar 2,65%. In Frankrijk steeg het rendement op 10-jaars OAT-obligaties van 3,2% naar boven de 3,7%, terwijl het rendement op 2-jaars obligaties steeg van 2,1% naar meer dan 2,8%. Wat Italië betreft, het rendement op 10-jaars BTP-obligaties was rond de 3,3% voor de oorlog in Iran en is nu gestegen naar meer dan 3,9%, wat bijna twee-jaars hoogtes benadert, terwijl het rendement op 2-jaars obligaties is gestegen van ongeveer 2,15% naar 3%. In al deze obligatiemarkten is het rendement op 2-jaars obligaties sneller gestegen dan dat van 10-jaars obligaties. Ook de rendementen op 30- en 20-jaars obligaties zijn allemaal gestegen, wat duidt op een verslechterend vertrouwen in de langetermijngroeivooruitzichten van de respectieve Europese economieën.

Amerikaanse staatsobligaties ondervinden vergelijkbare tegenwind

Over de Atlantische Oceaan hebben Amerikaanse staatsobligaties een vergelijkbare trend gevolgd, hoewel de verkoopdruk minder ernstig is dan bijvoorbeeld in het VK. Het rendement op 10-jaars obligaties is gestegen van ongeveer 3,9% naar een piek van 4,4%, die maandag werd bereikt, en handelt momenteel op 4,37%. Ondertussen is het rendement op 2-jaars obligaties gestegen van 3,35% naar een hoogtepunt van meer dan 4%, en het staat op 3,9% op het moment van schrijven. De rendementen op beide obligaties hebben een 8-maanden hoogtepunt bereikt. Timper’s analyse plaatst de prestaties van Amerikaanse obligaties dicht bij die van de eurozone, wat een breed vergelijkbare inflatiegeschiedenis en beleidsvooruitzichten weerspiegelt. Er zijn weinig aanwijzingen dat beleggers Europese obligaties ontvluchten voor Amerikaanse staatsobligaties als een veilige haven. Timper legt uit dat dergelijke verschuivende stromen zichtbaarder zouden zijn op de valutamarkten, aangezien de Amerikaanse dollar profiteert van zijn status als de belangrijkste valuta voor energie-exporten. Voorlopig is de boodschap van de obligatiemarkten aan beide zijden van de Atlantische Oceaan consistent: het conflict in het Midden-Oosten heeft het kortetermijnperspectief voor inflatie, monetair beleid en leenlasten herschreven.