Foto’s: Gedeporteerde Afghanen geconfronteerd met verslechterende humanitaire crisis bij terugkeer naar huis

In Beeld

Na meer dan veertig jaar in Pakistan te hebben gewoond, is Ezatullah met zijn kinderen teruggekeerd naar Afghanistan. Hij arriveerde aan de Torkham-grens zonder huis, bezittingen of plek om te verblijven. “We hebben alles achtergelaten en kwamen met niets,” zegt hij.

Een diepgaande humanitaire crisis ontvouwt zich in Afghanistan, nu buurlanden tienduizenden Afghanen dwingen om terug te keren. In april alleen al werden meer dan 280.000 Afghanen gedeporteerd of onder druk gezet om Pakistan en Iran te verlaten. Velen kwamen zonder middelen aan, wanhopig op zoek naar hulp om hun leven weer op te bouwen. Hun verhalen onthullen de precaire toekomst die hen te wachten staat.

Ezatullah, 45, kwam onlangs via de Torkham-grens Afghanistan binnen met zijn vrouw en zeven kinderen. “Ze zeiden dat we dringend moesten vertrekken,” vertelde hij. “Al onze bezittingen zijn achtergelaten; alles is verloren. We hebben nu niets.”

Geboren en getogen in Pakistan, werkte Ezatullah zijn hele leven als arbeider in Rawalpindi. Nu staat hij voor de enorme uitdaging om zijn gezin te onderhouden in een land dat hij niet kent – een land waar werkloosheid en armoede dramatisch zijn toegenomen, waardoor de helft van de bevolking afhankelijk is van humanitaire hulp voor overleving.

Pakistan en Iran hebben decennialang de meerderheid van de 5,25 miljoen Afghanen die naar de regio zijn gevlucht, opgevangen. Echter, economische tegenslagen in beide landen hebben geleid tot toenemende vijandigheid tegenover Afghaanse gemeenschappen.

Terugkerenden worden geconfronteerd met aanzienlijke risico’s voor hun veiligheid en rechten in Afghanistan. Vrouwen en meisjes zijn bijzonder kwetsbaar door toenemende beperkingen op hun vermogen om in bepaalde sectoren te werken, onderwijs te volgen en vrij te bewegen. Etnische en religieuze minderheden, mensenrechtenactivisten en journalisten worden ook geconfronteerd met verhoogde gevaren bij hun terugkeer.

Deze bedreigingen worden verergerd door de acute humanitaire behoeften in Afghanistan, de stijgende werkloosheid en de afnemende internationale hulp.

De Verenigde Naties in Afghanistan hebben een responsplan voor terugkerende Afghanen opgezet. Het VN-vluchtelingenagentschap (UNHCR) heeft bijna $60 miljoen nodig om essentiële ondersteuning te bieden, waaronder noodcontante hulp, voedsel, tijdelijke onderdak en gespecialiseerde diensten voor kwetsbare groepen zoals huishoudens met vrouwelijke hoofden, mensen met een handicap en kinderen.

Het agentschap biedt ook geestelijke gezondheidszorg en hulp aan overlevenden van gendergerelateerd geweld. “De levens van miljoenen Afghanen hangen aan een zijden draadje,” zei Arafat Jamal, de vertegenwoordiger van UNHCR in Afghanistan. “Grotere internationale steun in de komende dagen en weken is cruciaal om op deze crisis te reageren.”

Familieleden die onlangs zijn teruggekeerd uit Pakistan wachten op een truck aan de Torkham-grens om te worden verplaatst naar tijdelijke huisvesting. Deze gezinnen, afkomstig uit verschillende provincies, staan voor de uitdaging hun leven in Afghanistan opnieuw op te bouwen na een lange en moeilijke reis.

Abdullah keerde onlangs terug naar Afghanistan na 17 jaar in Pakistan. Nu moet hij samen met zijn familie van 21 leden hun leven opnieuw opbouwen met minimale bezittingen en zonder plek om thuis te noemen. Als bekwame elektricien is Abdullah vastbesloten om werk te vinden om zijn oudere ouders te ondersteunen en hun hypotheekhuis terug te krijgen. De contante hulp van UNHCR is cruciaal geweest voor de onmiddellijke behoeften van zijn gezin terwijl hij werkt aan het opbouwen van een stabiele toekomst in zijn vaderland.

Vers van Pakistan aangekomen, verzamelen gezinnen zich aan de Torkham-grens om zich voor te bereiden op de volgende fase van hun reis. Ondanks de onzekere toekomst staan zij klaar om hun leven in Afghanistan opnieuw op te bouwen.

Shaikhan, een oudere man uit de Kunar-provincie, is onlangs met zijn 10 kinderen teruggekeerd naar Afghanistan na bijna een halve eeuw in Pakistan. Zijn beperkte financiën dekken alleen het vervoer naar de grens, waardoor hij weinig middelen heeft voor voedsel en onderdak. Ondanks deze uitdagingen blijft hij hoopvol dat hij en zijn gezin uiteindelijk stabiliteit in Afghanistan zullen opbouwen.

Sheerin Jan, 11, houdt haar jongere zus Hafsa, 2, vast na hun terugkeer naar Afghanistan uit Pakistan met hun gezin.

Bibi Hanifa, 95, begint haar terugkeer naar Afghanistan na 20 jaar in het buitenland te hebben geleefd. Ondanks haar gevorderde leeftijd en mobiliteitsproblemen vertegenwoordigt haar thuiskomst een diepgaande reconnectie met haar thuisland. Met familieleden aan haar zijde, is Bibi’s reis een voorbeeld van opmerkelijke veerkracht en vangt het de emotionele betekenis van het herenigen met haar culturele wortels.

Gul Bano zit naast haar broer Jawed en jongere zus Uzma na de terugkeer van hun gezin uit Pakistan. In het Uitbetalingscentrum staan ze voor een onzekere toekomst in Afghanistan, maar blijven ze verenigd en putten ze kracht uit elkaar terwijl ze in stille hoop wachten.

In het UNHCR Uitbetalingscentrum ontvangen gezinnen die onlangs zijn teruggekeerd uit Pakistan uitgebreide ondersteuning, waaronder gezondheidsconsultaties, vaccinaties, contante hulp en essentiële medicijnen. Deze kritieke diensten helpen hen te herstellen van hun zware reis en een gezondere basis te leggen terwijl ze hun leven in Afghanistan opnieuw opbouwen.

Babur, 22, is teruggekeerd naar Afghanistan met zijn vrouw en twee zonen, Deldar, 3, en Dilshad, 5.